Ακολούθως...
21/9/07
19/9/07
Νάτιοναλ Άνθεμ
Μιας και το μπάσκετ, το ποδόσφαιρο και η γιουροβίζιον είναι οι μοναδικές μας ευκαιρίες για εθνική ανάταση, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια τρανή ατάκα, που άκουσα από τον σχολιαστή σε έναν πρόσφατο αγώνα της εθνικής μας στο εουροβάσκετ, και να σας δώσω την ευκαιρία να κάνετε κλικ στο κουμπί "Ολική επαναφορά" της κατάθλιψης που σας έχει πλήξει μετά τις εκλογές ...
Ετοιμαστείτε...
"ΖΟΥΜΕ ΣΤΙΓΜΕΣ ΥΨΗΛΗΣ ΜΠΑΣΚΕΤΟΣΥΝΗΣ"
Μου φαίνεται ...
"ΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ ΑΙΩΝΕΣ ΧΑΜΗΛΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ"...
Θέλω τη γνώμη σας ...
17/9/07
Νέα Ευρωκρατία
Τώρα, τουλάχιστον, ξέρω πόσο κοστίζει μια ψήφος... Μόνο 3 χιλιάρικα...
Να ζήσεις Ηλεία! Σου καήκανε άνθρωποι, σου καήκανε ζώα, σου καήκανε δέντρα... Κι όμως, 3.000 και ένα 'κοντέινερ' υποσχέσεις ήταν αρκετό για να σε πείσει...
Αναρτήθηκε από
apomeinaria
στις
11:03 π.μ.
2
σχόλια
16/9/07
Βουλευτικές εκλογές 2007
Όποια κυβέρνηση και να βγει, τα κοινόχρηστα πρέπει να πληρωθούν!
Όποια κυβέρνηση και να βγει δεν υπάρχει σπιθαμή ελεύθερου χώρου στη γειτονιά μου για ένα παρκάκι ή έστω για ένα μόνο δέντρο και ένα μόνο παγκάκι, παντού τσιμέντα και αυτοκίνητα.
Όποια κυβέρνηση και να βγει οι γείτονες μου θα συνεχίσουν να πετάνε τα σκουπίδια έξω από τον κάδο που βρίσκεται μπροστά στην πολυκατοικία μου, να αφήνουν τα μπάζα και τα παλιά ψυγεία τους μπροστά στην πόρτα μου δίπλα στον κάδο λες και τα χυτά είναι έξω από την πόρτα μου.
Όποια κυβέρνηση και να βγει οι γνωστοί μου που ψάχνουν τρόπους να βολέψουν την κ***ρα τους και τα παιδιά τους ανεξάρτητα από την αξία τους και εις βάρος μου θα συνεχίσουν να αφιερώνουν σε αυτόν τον σκοπό όλη τη φαιά τους ουσία.
Όποια κυβέρνηση και να βγει όταν θα προσπαθώ να πάρω μια βαθιά ανάσα κάθε φορά που βγαίνω στο μπαλκόνι και κοιτάζω ψηλά στον ουρανό φοβάμαι ότι θα συνεχίσω να νιώθω αυτό το πλάκωμα στο στήθος.
Νιώθω θλίψη.
13/9/07
10/9/07
Je t' oublierai tous les jours
Όταν θα τελειώσει ξαφνικά το καλοκαίρι,
όταν θα 'χω φύγει μακριά σε κάποιο αστέρι,
τίποτα να μη φοβάσαι, να με θυμάσαι, να με θυμάσαι,
γιατί σ'αγαπούσα πιο πολύ κι απ' τη δική μου τη ζωή.
Όταν θα χαθούνε οι αγάπες κι οι φιλίες
όταν θα με βλέπεις στις παλιές φωτογραφίες,
τις βραδιές που δεν κοιμάσαι, να με θυμάσαι, να με θυμάσαι,
γιατί σ'αγαπούσα πιο πολύ κι απ' τη δική μου τη ζωή.
Όταν θα κοιτάς την άδεια θέση στο τραπέζι,
όταν θα ακούσεις το τραγούδι αυτό να παίζει,
μη δακρύζεις, μη λυπάσαι, να με θυμάσαι, να με θυμάσαι,
γιατί σ'αγαπούσα πιο πολύ κι απ'τη δική μου τη ζωή.
