Αυτό που πιστεύω, τώρα πια, είναι ότι καλούμαι να αντιμετωπίσω τους φόβους μου... Οι ακρίδες, πάντα, με αιφνιδίαζαν... Τη μια εδώ, την άλλη στο βόρειο πόλο... Τώρα, βγαίνω στην αυλή και τις ψάχνω... Και, πια, δεν τις φοβάμαι... Όσον αφορά το παντζούρι, είναι γιατί δεν έχω περάσει "δάχτυλο" από πάνω...
...ΤΟ ΧΟΝΤΡΥΝΑΜΕ...
6 σχόλια:
Προσπαθεί να φτάσει στη σαλάτα ίσως.
Δεν είναι η ίδια ακρίδα, κύριε Περαστικέ...
ναι... η άλλη είναι πιο πράσινη, ε θα σε πρότεινε και σε άλλους.
Τραβάει προς ακριδικές περιοχές βλέπω.
απομεινάρι 2 εδώ:
πεντακάθαρο το παντζούρι σας, εύγε, εύγε!
Αυτό που πιστεύω, τώρα πια, είναι ότι καλούμαι να αντιμετωπίσω τους φόβους μου... Οι ακρίδες, πάντα, με αιφνιδίαζαν... Τη μια εδώ, την άλλη στο βόρειο πόλο... Τώρα, βγαίνω στην αυλή και τις ψάχνω... Και, πια, δεν τις φοβάμαι...
Όσον αφορά το παντζούρι, είναι γιατί δεν έχω περάσει "δάχτυλο" από πάνω...
Δημοσίευση σχολίου